Fotograferen is één van mijn hobbies. Elke week publiceer ik in dit blog een foto van mezelf. Ik geef daarbij aan wat de aanleiding van de foto was, of wat mij zo treft in het plaatje. Vanuit de foto leg ik de link met mijn activiteiten en werkzaamheden van die week. Veel lees- en kijkplezier!

En als je wilt reageren (wat ik erg leuk vind), gebruik dan het e-mailadres onder in de balk.

vuurwerk Het mag natuurlijk niet ontbreken op de laatste dag van het jaar: VUURWERK! Genomen drie weken geleden, toen ik terug reed van een sessie met een team op het strand van Noordwijk, en op de terugreis in Hattemerbroek verrast werd met deze luchtshow. Mooi cadeautje aan het einde van een werkweek. Zelfs 's avonds nog ff knallen! Slimme zet van die vuurwerkhandelaren: potentiële klanten verlekkeren met een prachtige demonstratie van de collectie, warme choc met kerstkransjes erbij - de rijk gevulde bestellijsten vliegen de winkel in! En deze week is het natuurlijk helemaal raak. Als ik mijn eigen zoon als referentie neem: de hele jeugd is in de ban van het knallen. Ruben heeft voor het eerst dit jaar meer aandacht voor wat er in de lucht gebeurt dan voor wat er om hem heen gebeurt.

dienen Zo tegen de Kerst ga ik uiteraard even aandacht schenken aan het vrede op aarde, in mensen een welbehagen. Ik verbaas me over de kerstperiode als episch centrum van alles wat met vredelievendheid en barmhartigheid heeft te maken. Plotseling mag er een dag geen geweld zijn, de wereld staat voor even stil. De collectebus van het Leger des Heils rammelt wat minder omdat er in plaats van muntgeld papiergeld in gegooid wordt. En de zwervers in de stad kunnen één keertje op een fatsoenlijke maaltijd rekenen. Kan dat niet anders? Ja zeker wel. Dienen kan elke dag. Op de foto zie je onze overburen die de kamer van onze zoon Ruben van een nieuw behangetje voorzien (eindelijk want papa had dat al een jaar beloofd). En hebben ze daarmee gewacht tot Kerst? Nee hoor, de foto is van begin november.

ont-poppenHet was zomaar een dag met een klant, eind september. Ik had mijn fototoestel bij me om voor het verslag van de dag een aantal pakkende foto's te nemen. En dat lukte! Alleen niet van het team - dat ik begeleidde in de evaluatie van de realisatie van de jaarplannen 2011 - maar van deze prachtige rups. Een zoektocht op vlindersites leert mij dat dit de Calliteara pudibunda is. Wie, zei u? Nou, vooruit, het is de meriansborstel. En daar waar ik denk een uitzonderlijke rups te hebben gefotografeerd, blijkt het een veel voorkomend beestje te zijn. Kan aan mij liggen, maar was mij nog niet eerder opgevallen. Maar vandaag wel: in de stralende zon was de meriansborstel een blikvanger.

stormy weather_01Gisteren was ik op het strand in Katwijk - jawel om bij mijn vrienden van de KNRM te zijn met een team van een bedrijf. En het was genieten op het strand. Vliegende storm - windkracht acht volgens de deskundigen. Huizenhoge golven - niet goed te zien op de foto's, maar oh wat imposant. Mijn bril gezandstraald, mijn haar door de war, mijn oren bevroren - wat een middag! Van de weeromstuit kan ik van bovenstaande foto's geen keuze maken welke de mooiste is. Ook een stemming hier in huis levert geen uitsluitsel. Vandaar maar een poll via internet: welke foto moet wat jouw betreft deze blog sieren? Het zoekplaatje van kasseien, schuimende golven en wolken in zwart wit, of de zonnige doorbraak boven een onstuimige zee, of zomerse kleuren in een herfstdecor. Ik verneem het graag.

kop boven_het_maaiveldHet nadeel van zakelijk succesvol zijn is dat er minder tijd is voor anderen leuke dingen zoals fotograferen. Het mooie van weinig tijd hebben om foto's te nemen, is dat ik - om aan mijn belofte aan mezelf tegemoet te komen om eens in de week een plaatje te schieten - meer gericht ben op mooie beelden in de directe woonomgeving. Kost niet zoveel tijd hè! En bij het uitlaten van de hond viel mijn oog een aantal weken geleden op deze paddestoelen, zo maar twintig meter van ons huis. Ze staan daar fier te staan, duidelijk met het hoofd boven het gras.

perspectiefIn de uitspanning het Engelse Werk in Zwolle hangt een prachtige fotoserie aan de wand van zwart-wit foto's van landschapspark het Engelse Werk in de mist. Als uitvalsbasis voor mijn wandelcoaching ben ik vaak in het Engelse Werk en bewonder ik de foto's. Plaatjes met een verstilde, intrigerende, soms sinistere sfeer. Daarmee stond een zwart-wit foto van mist hoog op mijn lijstje. Daarbij ook nog geïnspireerd door collega-coach Jaap Boersema, die vorige week in één van zijn tweets na een trainingsrondje in de mist berichtte: 'gehuld in nevel - zo kan het voelen wanneer je even wat minder perspectieven ziet'. Wat een cadeautje dus afgelopen week: dagenlang mist, dikke nevel, uitzichtloos! En wat een spijt dat de zaken zo goed gaan, dat ik geen gelegenheid had om er op uit te trekken. Dus bovenstaand een foto van afgelopen zondag, voor mijn huis. Hij komt niet in het Engelse Werk te hangen, maar ik geniet er wel van.

waarde van_structuurAl langere tijd heb ik op mijn wensenlijstje voor foto's (die eindeloos lang is) de wens staan voor mooie zwart-wit foto's. En met bovenstaande foto ben ik wel erg blij. Volgens mij komt het door het koude winterweer van de afgelopen week, waarbij de vriestemperatuur zorgt voor bevriezing van de condens die vliegtuigen achterlaten. (Trouwens, de temperatuur zorgt ook voor bevriezing van de autoruiten :-(. )

impactDeze foto is genomen in één van de mooie natuurgebieden die Zwolle rijk is: de Kleigaten tussen Zwolle Zuid en Windesheim. De foto is in het voorjaar geschoten. Ik was onder de indruk van de zon in het pluiszaad van de paardebloem. De foto heb ik bewust niet scherp genomen: ik wilde de beweging laten zien. Een paardebloem is naar mijn bescheiden mening niet per sé een hele mooie bloem. Wat ik er wel van weet, is dat de paardebloem een enorme impact heeft. Het zaad wordt meegevoerd door de wind en reikt heel ver en als het zaadje zich nestelt, is de paardebloem een tijdje later stevig geworteld.

belofte van_een_nieuwe_dagGistermorgen reed ik thuis weg en ik kreeg als cadeautje een schitterende compositie van kleuren en vormen te zien. Ik was vol bewondering van de prachtige lucht. En - vanwege het programma van die dag - had ik zelfs mijn camera bij me. Maar tijdens het zoeken naar de meeste perfecte plek om zowel die mooie paarsachtige kleur achter veelvormige wolken als een stukje skyline van Zwolle te schieten, zat ik niet op te letten waar ik reed. Gevolg: geen plek meer om te stoppen en hét plaatje weg. En omdat ik op tijd wilde zijn voor mijn afspraak - waar ik vervolgens (grrrr) een kwartier heb staan wachten - ben ik niet omgekeerd. Vanochtend had ik nog steeds spijt. Jullie moeten het dus doen met de zonsopgang van 21 april van dit jaar (06:25 uur) ergens ten oosten van Zwolle.

vruchtdragenWat is de herfst toch mooi. Gisteren was ik in de Fruittuin van Ton Verbeek in Oldebroek. Een prachtige boomgaard annex markt met allerlei biologische producten. Met aan de bomen nog de laatste stoofperen, in vol ornaat, genietend van de najaarszon. En met de mogelijkheid voor allerlei associaties.