Fotograferen is één van mijn hobbies. Elke week publiceer ik in dit blog een foto van mezelf. Ik geef daarbij aan wat de aanleiding van de foto was, of wat mij zo treft in het plaatje. Vanuit de foto leg ik de link met mijn activiteiten en werkzaamheden van die week. Veel lees- en kijkplezier!

En als je wilt reageren (wat ik erg leuk vind), gebruik dan het e-mailadres onder in de balk.

angstHalf september was ik uitgenodigd voor een ballonvaart. Op de foto is het niet te zien, maar ik hang hier 200 meter boven het grondvlak ergens tussen Zwolle en Lemelerveld. En het gezelschap genoot volop van het uitzicht: horizon, koeien, golfbaan, vlakverdeling, andere ballonnen. En ik maar gespannen staan. De maker van de foto sprak tijdens het maken van de foto: 'Zo ziet angst eruit!' Hilariteit alom! Behalve bij mij... Ik zong daadwerkelijk een toontje lager!

scherpteDit zijn natuurlijk de foto's die je als eerste weer in de prullebak gooit. Niet scherp. Ik heb regelmatig dat ik er thuis op de computer pas achter kom, dat mijn foto bewogen is. Terwijl op het moment zelf ik dacht een prachtige plaat te schieten. Balen! Niet scherp! Dankzij de tip van een vriend toch een keer een niet scherpe foto in mijn blogs. Ik zal jullie niet aandoen te raden waar dit genomen is. Het is in Berlijn, bij het Nikolasviertel. En waarom een vage plaat? Om het belang van scherp zijn te onderstrepen.

geneve vnEen aantal weken geleden was ik in Genève. Op uitnodiging van een goede kennis die zich ten doel heeft gesteld om het gedachtegoed van Calvijn te verspreiden, met name naar het Afrikaanse continent. Precies, dat dacht ik ook: hoe kun je daarin je levensbestemming vinden. Maar ik was diep onder de indruk. Als eerste van het feit om op de plek te zijn waar historie ie geschreven die ik van dichtbij ken. De Verenigde Naties zijn van oorsprong gegrondvest in Genève. Op de foto het monument dat nog teruggaat tot de oprichting van de Volkerenbond in 1919. Het is behoorlijk indrukwekkend om in de Assembly Hall te staan waar groten der aarde hun verbondenheid met elkaar bezegeld hebben. Maar het meest onder de indruk was ik

regenboog

donkere wolkEen slechte zomer heeft ook zo zijn voordelen. Heel divers weer, variatie in wolkenpartijen, en vaak donker, dreigend weer. De foto is van vorige week en niet - zoals je zou kunnen denken - genomen in de nacht met de maan op de achtergrond, maar aan het einde van de middag met de zon verscholen achter duistere wolken. Niet altijd even leuk als je op de camping zit - alhoewel, als je je stemming door het weer laat beïnvloeden is er meer aan de hand. Wel fascinerend om te aanschouwen. En onder de indruk te raken van het donder en geweld dat zich boven je ontvouwt.

vuur en vlamHet voordeel van de zomeravonden is dat het lang licht is, de temperatuur lang hoog blijft en je heerlijk met je gezinnetje buiten kunt zitten. (Laat dit niet aan iedereen lezen die nu op een camping in Nederland staat) En bij ons thuis gaat dan de fik erin. In een oude barbeque worden houtblokken en aanmaakblokjes gestopt en het vuur wordt ontstoken. Fascinerend om te zien wat dat teweeg brengt bij degene die de chef is van het vuur. En ikzelf kan uiterst gefascineerd kijken naar de bewegingen voor mijn ogen. Zo ook vorige week zaterdag, het moment van de foto. Je zou bijna begrip krijgen voor een pyromaan, zo intrigerend is het spel van de dansende vlammen.

reddingsactieHet is uit eerdere blogs van mij wel duidelijk dat ik fan ben van de KNRM. En als ik alle publiciteit goed begrijp, bevind ik me in goed gezelschap van onder meer Winfred Genee en René van der Gijp. De verliefdheid is kennelijk besmettelijk. En dat wist ik ook al wel. Hier in huis gebeurt datzelfde. Ook mijn zoon is inmiddels supporter van de KNRM en hij sleept zijn vriendenschare er in mee. Het buitenkansje om op volle vaart de Waddenzee onveilig te maken liet hij zich dan ook niet ontnemen. Op de foto - een in scene gezette reddingsactie van de veerboot naar Terschelling - zijn mijn zoon en zijn beste vriend in actie. Uiteraard in goed gezelschap van de echte helden: de schipper en bemanningsleden van de KNRM.

stierAl een paar keer was ik er langs gereden, op weg naar een klant of naar vrienden. En keer op keer boezemde hij mij angst in. De ene keer als hij als een veldheer tussen zijn harem lag, een andere keer omdat hij soeverein over het weiland sjokte. Met dus voor mij de wens: die wil ik op de foto.

Daar stond ik dan op een paar meter afstand, prikkeldraadje ertussen en de stier in vol ornaat. Hij keek me aan met een blik: ik zal eens even zorgen dat jij rappiedappie achter dat draadje wegbent. Maar in zijn hoofd ging ook om of hij dat wel de inspanning waard vond. Hij koos voor de gemakkelijkste oplossing en schreedt met indrukwekkende tred naar een hoekje van het weiland waar ik niet kon komen. Ik kon mijn angst weg verzuchten. En de eerlijkheid toelaten: hij viel me mee.

Ik ken dat nog wel van een aantal jaren terug van mezelf. Territorium afgebakend, woeste blik als ik gestoord werd, zo indrukwekkend mogelijk gedrag. en met kracht mijn eigen werkterrein en mensen afschermend.

dauw op vrouwenmantelElke dag in het voorjaar voltrekt zich in onze tuin een wat mij betreft bijzonder fenomeen. Op de vrouwenmantel ligt dauw die heel traag verdwijnt. Vorige week waren wij in de tuin aan het werk en nog om één uur 's middags lagen er dauwdruppels op het blad. Het lijkt net of het blad een bepaalde olie heeft waarmee het in staat in om dat water langer aan zich te binden. En daarmee ook gedeeltelijk de kracht van de zon te weerstaan. De zon die wel in staat is de dauw op andere planten in onze tuin te verdampen. Het mooie van dit dauwtafereel is dat de vrouwenmantel er elke dag weer fris en groen bij staat. Fascinerend!

magnolia in bloeiTsja, in het kader van je relatie doe je soms iets. Een aantal oplettende lezers heeft mij erop gewezen dat ik vorige week niet mijn favoriete voorjaarsteken op de foto gepubliceerd had, maar die van Trudy. Vandaag dan dus wel de magnolia uit de tuin van de buren. Het is elk jaar weer opletten: voordat je het weet is-ie weer uit de bloei en liggen de blaadjes weer op de grond. En dat past bij de voorjaarsstemming: geniet ervan - je weet nooit hoe lang het duurt! Prachtig, zo'n magnolia. Met allemaal bladeren, knoppen en bloemen die ogenschijnlijk gelijk zijn en naarmate je dichterbij komt en nauwkeuriger kijkt toch zo verschillend zijn. Koekoek eenzang wordt veelkleurigheid. Als je tenminste moeite wilt doen.