Canada mooseUit de reacties die ik op mijn blog krijg, blijkt dat de blogs met zelfspot het goed doen. Deze keer dus maar weer eentje. Een smakelijk verhaal. Weet niet of ik het op papier helemaal goed overkrijg, maar vraag anders maar een keertje na. Een aantal jaren geleden waren wij met het gezin in Canada - zo in de vakantieperiode kwam dat weer in mij op. Het werd een sport om alle wilde dieren op de foto te krijgen. Na verloop van tijd stond er nog één dier op ons wensenlijstje. Een moose, een eland. Op een trip op zoek naar een camping denderden wij met onze camper over een snelweg in de schemering. Toen... links van ons stond een moose in het struikgewas. Het mooie aan de Canadese snelwegen is dat je gewoon in zijn achteruit terug kunt. Dus nadat ons gevaarte tot staan was gebracht, gingen wij in gezwinde spoed honderd meter terug. Een moose! Alle Voogdjes waren in rep en roer. Geschreeuwde aanwijzingen, gespannen blikken, opgewonden kreten. Raampje open, camera in de aanslag, knip-knip-knip. Ahum...

zonder te letten op de instellingen van de camera in alle opwinding. En de camarainstelling voor een zonovergoten bergmeer wijkt nogal af van de instellingen voor een moose in de schemer. Het resultaat zie je hiernaast. Herken je de moose? Waardeloze foto, memorabel verhaal. Zo'n moment krijg je maar één keer tijdens zo'n reis.

 

Momentum, dat is precies waar ik het over wilde hebben. Welk tijdstip is het meest geschikt om iets in gang te zetten? Prediker sprak daar al wijze woorden over.

 

Voor alles wat gebeurt is er een uur,
een tijd voor alles wat er is onder de hemel.
Er is een tijd om te planten
en een tijd om te rooien.
Er is een tijd om te huilen
en een tijd om te lachen,
een tijd om te rouwen
en een tijd om te dansen.
Er is een tijd om te omhelzen
en een tijd om af te weren.
Er is een tijd om te zwijgen
en een tijd om te spreken.
 

(Dit is een samenvatting van Hoofdstuk 3 van Prediker. Nog op zoek naar mooie vakantieverrijking? Prediker voor managers is één van de mooiste managementboeken die ik ken)

 

Zo maar wat voorbeelden uit mijn praktijk van de laatste weken op een rijtje. Wat is het beste moment om een evaluatie van een project in gang te zetten? Als je te vroeg bent, zit je nog zo vol emotie, dat objectief terugblikken niet echt mogelijk is. Maar als je te laat bent, zijn de feiten en herinneringen inmiddels gekleurd en vervormd. Wat zijn de signalen om te constateren dat je loopbaan ergens over is, en dat het beter is om je elders te oriënteren? Als je kleine zelfstandige bent, waardoor wordt dan het moment gevormd waarop je je aansluit bij een groter geheel (nee, dit gaat niet over mij)? Als je met een partij in gesprek bent voor samenwerking: waar in het proces besluit je om door te zetten of afscheid van elkaar te nemen? Wat is het moment waarop je als adviseur de begeleiding van een sessie weigert omdat je geen toegevoegde waarde kunt leveren (ja, deze wel)? Wat is hét moment in de markt om een nieuw concept te lanceren? Welke muren moet je tegengekomen zijn voor je kiest voor een korte time-out? En - uiterst actueel in de huidige markt - wanneer besluit je om een externe adviseur in te huren?

 

Vragen, vragen, vragen. Meer vragen dan antwoorden. Antwoorden die je alleen vindt als je goed op onderzoek uitgaat. Zoekt en gij zult vinden, om maar in Bijbelse termen te blijven.